Tijdens de epidemie van phylloxera (druifluis) in de 19e eeuw werd Jumilla wonderwel gespaard en trad een periode in van economische expansie. Wijnhandelaren uit Frankrijk kochten tijden de phyloxera periode grote hoeveelheden wijn uit dit gebied op.


De meeste druivenstokken waren daarom lange tijd nog ongeënt .
Helaas deed de Phylloexera uiteindelijk in 1989 alsnog zijn intrede in Jumilla, waardoor ongeveer 60% van de wijngaarden werd verwoest.


De heraanplanting verliep aanvankelijk traag, maar deze catastrofe had als voordeel dat het een enorme impuls gaf aan de introductie van de modernste technieken die al eerder tot groet successen hadden geleid in de omringende gebieden Alicante en Almansa.


Dankzij deze revolutie is het Jumilla gelukt om sinds het begin van deze eeuw mee te spelen in de eredivisie van Spaanse wijnen. 
Voor 1989 werden vooral zwaardere wijnen geproduceerd. Tegenwoordig verkiest men lichtere en fruitige wijn. Jong en vlot drinkbaar!